Rodzaj umowy za granicą

Niezwykle korzystnym jest, jeżeli naukowiec zna przynajmniej te podstawowe elementy stosunku prawnego, jaki powstanie pomiędzy nim, a instytucją przyjmującą, co pozwoli na uniknięcie nieporozumień z tym związanych, kiedy już naukowiec przyjedzie do instytucji zagranicznej.

Forma prawna łącząca wyjeżdżającego naukowca z instytucją w Polsce

W wielu przypadkach, naukowiec jadący za granicę, jest pracownikiem polskiej instytucji. W takim przypadku powstaje problem znalezienia najwłaściwszej formy prawnej dla takiego wyjazdu.

Zgodnie z polskim prawem oraz z uwzględnieniem różnorodności zasad projektów jakie realizują polscy naukowcy, zwrócić należy uwagę na 3 formy:

• oddelegowanie – w znaczeniu zmiany warunków pracy i płacy – pozwala na utrzymanie „aktywnego” stosunku pracy w polskiej instytucji,
• urlop bezpłatny – „zawiesza” stosunek pracy w kraju i wykorzystywany jest w przypadkach, kiedy naukowiec ma podpisać umowę z instytucja przyjmującą za granicą,
• urlop szkoleniowy – stanowi inną formę utrzymania „aktywnego” stosunku pracy w Polsce z jednoczesnym zwolnienia z dotychczasowych obowiązków służbowych w celu podjęcia prac badawczo-szkoleniowych za granicą.

Nie istnieje jedna dobra rada w zakresie wyboru jednej z dostępnych form wyjazdu. Wiele w tym zakresie zależy od zasad projektu, jaki jest realizowany oraz od wspólnych ustaleń dokonanych pomiędzy naukowcem, a polskim pracodawcą. Zalecić należy zatem podjęcie rozmów w tym zakresie z odpowiednim wyprzedzeniem.