Przyjęcie do pracy obywateli państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii NIE wymaga uzyskania zezwolenia na pracę.

 

 

W polskim prawie istnieje różnica pomiędzy dokumentami, jakie zagraniczny naukowiec potrzebuje, przyjeżdżając do pracy w Polsce w instytucji badawczej publicznej oraz niepublicznej. 

 

- W pierwszym przypadku naukowcy zagraniczni nie potrzebują zezwolenia na pracę w Polsce, a jedynie wizę na wjazd do Polski w celu wykonywania pracy;

 

- W drugim przypadku zagraniczny naukowiec musi posiadać, oprócz wizy, zezwolenie na pracę w Polsce (typu A). Takie zezwolenie wydawane jest przez odpowiedni urząd wojewódzki na wniosek przyszłego pracodawcy (lista urzędów na stronie MSWiA). Procedura wygląda następująco:

 

1. Pracodawca zwraca się do Powiatowego Urzędu Pracy z prośbą o wydanie opinii, że w zasobach urzędu nie ma osoby spełniającej kryteria na dane stanowisko; urząd pracy jest zobowiązany do wydania takiej opinii,

 

3. Następnie z tą opinią wystepuje się z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę do urzędu wojewódzkiego. Należy załączyć dokumenty rejestracyjne instytucji, kopię paszportu cudzoziemca oraz opis jego kwalifikacji (w jez. polskim). Trzeba uiścić odpowiednią opłatę: 50 zł na zezwolenie na okres do 3 miesięcy; 100zł na okres dłuższy niż 3 miesiące,

 

4. Urząd wydaje zezwolenie na pracę, które pracodawca odsyła do obcokrajowca. Na podstawie tego zezwolenia obcokrajowiec udaje się do ambasady lub konsulatu i występuje o wizę krajową z pozwoleniem na pracę. Dzięki tej wizie może od razu po przyjeździe do Polski podjąć pracę, nie musi już na miejscu przechodzić żadnych procedur.

 

Opisane formalności trwaja okolo 1,5 miesiąca. Do tego trzeba doliczyć jeszcze czas oczekiwania na wizę.

 

 

Podstawą prawną zwolnień z obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę dla zagranicznych naukowców przyjeżdżających do pracy w jednotkach sektora publicznego są:

 

1. W Polskiej Akademii Nauk: cudzoziemcy zatrudniani na stanowiskach: profesora, docenta, adiunkta i asystenta – art. 88 ustawy o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. 2010 nr 96 poz. 619 z późn. zm. ),

 

2. W uczelni wyższej: cudzoziemcy zatrudniani na stanowiskach nauczycieli akademickich i osoby prowadzące badania naukowe – art. 109 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym,

 

3. W instytutach badawczych: osoby zatrudnione na stanowisku profesora, adiunkta i asystenta – art. 43 pkt 1 ustawy o instytutach badawczych (Dz.U. 2010 nr 96 poz. 618 z późn. zm.) oraz §1 pkt 18 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę
(Dz.U. 2011 nr 155 poz. 919)