Zdjęcie: Uniwersytet Śląski, fot. Julia Agnieszka Szymala

Zezwolenie na pracę

Obywatele państw Unii Europejskiej, Norwegii, Islandii, Liechtensteinu i Szwajcarii

Przyjęcie do pracy obywateli w/w państw nie wymaga uzyskania zezwolenia na pracę.

Obywatele pozostałych państw (tzw. państw trzecich)

Aby ułatwić naukowcom dostęp do pracy w Europie, w tym w Polsce, pewne grupy pracowników naukowych zostały zwolnione z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę. Dotyczy to cudzoziemców zatrudnianych na stanowiskach naukowych w publicznych instytucjach naukowych (uczelniach, instytutach Polskiej Akademii Nauk oraz instytutach badawczych). Poniżej przedstawiamy podstawy prawne:

 

Zezwolenie na pracę nie jest wymagane w Polsce również w przypadku m.in.:

  • cudzoziemców prowadzących szkolenia, biorących udział w stażach zawodowych, pełniących funkcję doradczą, nadzorczą lub wymagającą szczególnych kwalifikacji i umiejętności w programach realizowanych w ramach działań Unii Europejskiej lub innych międzynarodowych programach pomocowych, także w oparciu o pożyczki zaciągnięte przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej,
  • studentów I, II i III stopnia studiów stacjonarnych,
  • osób wygłaszających, do 30 dni w roku kalendarzowym, okazjonalne wykłady, referaty lub prezentacje o szczególnej wartości naukowej lub artystycznej,
  • absolwentów polskich szkół ponadgimnazjalnych, stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na polskich uczelniach,
  • członków rodzin obywateli UE, Norwegii, Islandii, Liechtensteinu i Szwajcarii.
  • obywateli Ukrainy, Rosji, Białorusi, Gruzji, Armenii i Mołdawii, którzy korzystają z ułatwionego dostępu do polskiego rynku pracy przez okres 6 miesięcy ciągu kolejnych 12 miesięcy. Zatrudnienie odbywa się na podstawie pisemnego oświadczenia o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi złożonego przez polskiego pracodawcę i zarejestrowanego w powiatowym urzędzie pracy. Rejestracja oświadczenia odbywa się podczas jednorazowej wizyty w urzędzie i jest bezpłatna. Oświadczenie to powinno zostać złożone przed podjęciem pracy przez cudzoziemca.

Podstawa prawna:

§ 1 pkt 20 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. 2015 poz. 588)

oraz art. 87 ustawy z dnia 29 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Informacje o innych przypadkach zwolnień z posiadania zezwolenia na pracę dostępne są na stronie Urzędu do spraw Cudzoziemców.

Kiedy zezwolenie na pracę jest wymagane

W pozostałych przypadkach, gdzie nie ma mowy o zwolnieniach z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, należy uzyskać takie zezwolenie. W związku z tym np. pracownicy naukowi zatrudniani w sektorze prywatnym, czyli w firmach i przedsiębiorstwach prywatnych muszą posiadać zezwolenie na pracę. Zezwolenia na pracę są wydawane przez odpowiedni urząd wojewódzki na wniosek pracodawcy. Istnieje 5 typów zezwoleń na pracę. Opłata za wydanie zezwolenia wynosi 50 zł - zezwolenie na okres do 3 miesięcy lub 100 zł na okres dłuższy niż 3 miesiące.

Procedura wydania zezwolenia na pracę trwa 1 - 2 miesięce (w skomplikowanych przypadkach).

Po uzyskaniu zezwolenia, pracodawca powinien je przesłać cudzoziemcowi, by mógł je dołączyć do wniosku o wizę, jeśli jeszcze nie przyjechał do Polski. Po uzyskaniu wizy cudzoziemiec może od razu po przyjeździe do Polski podjąć pracę.

Pracodawca ma obowiązek przechowywać kopie dokumentów potwierdzających legalne zatrudnienie i pobyt cudzoziemca w Polsce.