Aspekty prawne wyjazdu za granicę

Przed wyjazdem za granicę w celu podjęcia pracy badawczej naukowiec powinien zwrócić uwagę na kilka ważnych aspektów z tym związanych. Poniższe wskazówki ułatwią określenie praw i obowiązków naukowca oraz pozwolą na uniknięcie nieporozumień z jednostką przyjmującą.

Rodzaj umowy za granicą

Przede wszystkim należy ustalić, jaki rodzaj umowy zostanie podpisany w instytucji przyjmującej. Oczywiście wiele w tym zakresie zależy od rodzaju projektu i zasad jego realizacji, ale podstawową kwestią, jaka łączy się z umową w instytucji przyjmującej, jest ustalenie statusu prawnego przyjmowanego tam naukowca oraz ustalenie podstawowych praw takiej osoby, w tym zasad wynagradzania, uprawnienia do urlopów, dostępu do laboratoriów oraz wyników prowadzonych tam badań, czy zakresu obowiązków objętych umową.

Forma prawna łącząca wyjeżdżającego naukowca z instytucją w Polsce

W wielu przypadkach naukowiec jadący za granicę pozostaje nadal pracownikiem polskiej instytucji. W takim przypadku może powstać problem znalezienia najwłaściwszej formy prawnej dla takiego wyjazdu.

Zgodnie z polskim prawem oraz z uwzględnieniem różnorodności zasad projektów, jakie realizują polscy naukowcy, instytucje mogą stosować następujące formy, jednak należy pamiętać, że szczegółowe warunki ich stosowania zależą od regulacji wewnętrznych polskich instytucji:

 

Nie istnieje jedna dobra rada w zakresie wyboru formy wyjazdu. Wiele zależy od zasad projektu/stypendium, jaki będzie realizowany oraz od wspólnych ustaleń pomiędzy pracownikiem a polskim pracodawcą. Zalecić należy zatem podjęcie rozmów w tym zakresie z odpowiednim wyprzedzeniem.

Mając na uwadze powyższe formy zorganizowania nieobecności u polskiego pracodawcy, zasady projektu/stypendium oraz kraj docelowy wyjazdu (Europa lub poza Europą), warto również zwrócić uwagę na kwestie ubezpieczeń i obowiązki podatkowe.